หอบอารมณ์ 55555+

วันนี้ตื่นเช้ามาแปลกๆ อยู่ดีๆ ก็นึกถึงคุณหมอพนมทวน  เป็นหมอที่ให้คำปรึกษาโรคแปลกๆที่เคยเป็น เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อประมาณ 8 ปีที่แล้ว ผมไม่สบายเป็นไข้หวัดใหญ่ เป็นนานเกือบ 2 สัปดาห์ และเป็นเวลาที่คุณตาของผมเสียด้วยโรคชรา        ผมต้องขับรถไปงานศพที่บ้านต่างจังหวัด วันนั้นก็กำลังขับรถ ตาที่มองก็มองไม่เห็นตาพล่า ปวดหัว มึนหัว        เพลีย หายใจเร็ว หัวใจเต้นเร็วและแรง  อยู่ดีๆ ก็เหมือนเป็นตะคิว ผมก็ลงจากรถเพื่อยืดเส้นยืดสาย พยายามขับรถให้ถึงบ้าน พอถึงบ้านก็บอกแม่ว่า "ไม่สบายอยากนอน" กินข้าว กินยา นอน  ขณะนึ้นที่บ้านก็ไปงานศพที่วัดกันหมด  ผมนอนๆ อยู่ก็ลุกขึ้นนั่งเอง ผมรู้สึกตัวก็ตกใจ มีอาการเกร็งเหมือนเป็นตะคิว         ก็คิดว่าเกิดจากอากาศเย็น (ช่วงเดือนพฤศจิกายน) เป็นอย่างนี้หลายรอบ ปวดกล้ามเนื้อมาก  ไม่มีใครอยู่บ้าน ก็คิดว่าจะฝืนขับรถไปวัดเพราะว่าทนไม่ไหวแล้ว แต่โชคดีคือว่า น้องและพ่อนอนในห้องอีกห้องนึง ผมลองเปิดประตูดู  บอกพ่อว่ามันเกร็งปวดมาก ไม่ไหวแล้ว พ่อก็นวดให้ และให้น้องนวดต่อ ส่วนพ่อคงตกใจมากทำอะไรไม่ถูกเลยขับรถไปตามแม่ที่วัด  แม่มาถึงเห็นผมในสภาพไม่ปกติก็ร้องไห้ แล้วให้พ่อรีบเอารถออกไปหาหมอที่โรงพยาบาล ขณะที่อยู่ในรถผมคิดว่ามันเหมือนอยู่ในโรงศพ มันอึดอัด เพราะตอนนั้นผมเริ่มเป็นหนักมาก ตัวจะเหยียดแข็ง มือหงิก ปากเบี้ยว คอเอียง เหมือนคนเป็นง่อย พูดไม่ชัด ผมรู้ตัวและมีสติทุกอย่างแต่ควบคุมตัวเองไม่ได้  ขณะอยู่ในรถก็คุยกันว่าจะไปที่โรงพยาบาลที่ไหน ไป รพ. ที่ กทม. หรือที่ จ.ปราจีน  หรือที่แปดริ้ว เนื่องจากอาการหนักมากจึงไปแค่ รพ. อำเภอ  ไปถึงประมาณ 3 ทุ่ม หมอไม่อยู่แล้วมีเพียงแต่พยาบาล พยาบาลก็ให้แต่น้ำเกลือ มันทรมานมาก อยากนอนก็นอนไม่ได้ เพราะมันปวด เกร็ง จึงขอให้พยาบาลฉีดยานอนหลับให้ แต่พยาบาลไม่กล้าเพราะหมอไม่ได้สั่ง ผมจึงขอร้องพยาบาล และบอกแม่ว่าถ้าเกิดอะไรขึ้นอย่าเอาผิดกับพยาบาล เพราะตอนนี้ไม่ไหวแล้วปวดมาก พยาบาลก็ฉีดให้ แต่ด้วยอาการที่หนักมาก หลับไปได้ไม่นาน นอนอยู่ก็ลุกขึ้นนั่งเองเพราะเส้นยืดมั๊ง ก็ฉีดยาถึง 3 ครั้ง (เกินโด๊ด) แม่ผมนวดให้ตลอดทั้งคืน ขณะที่นวดผมบอกให้แม่นวดแรงๆ ทุบเลยก็ได้ เพราะมันไม่มีความเจ็บ ไม่รู้สึกเลย  ผมคิดตลอดเวลาว่าถ้าไม่หาย ก็จะฆ่าตัวตายเพราะไม่อยากให้พ่อแม่ลำบากเพราะผม ถ้าพ่อและแม่จากไปก่อน ผมก็ต้องเป็นภาระของน้องๆ อีก ถ้าเราตายก่อนทุกคนก็จะเสียใจไม่กี่วันก็หาย แต่ถ้าเรามีชีวิตแบบนี้อาจสร้างภาระให้ทุกคนตลอดชีวิตเขาก็ได้  พอถึงช่วงเช้าได้รับการตรวจร่างกายจากคุณหมอก็เป็นเวลาประมาณ 9.00 น. ได้แค่กินยาคลายกล้ามเนี้อ แก้ปวด ประมาณ 10.00 น. อยู่โรงพยาบาลได้ 2 คืนอาการก็ดีขึ้นและเบื่ออยากกลับบ้าน  อาจเป็นเพราะได้น้ำเกลือ ก็อะไรก็แล้วแต่  ตอนออกจากโรงพยาบาล ขอใบรับรองแพทย์ อาการที่ระบุก็แค่ หัวใจเต้นเร็ว กล้ามเนื้อเกร็ง  คุณหมอก็บอกว่าไม่รู้ว่าเป็นอะไร อาจเป็นเพราะโรงพยาบาลเล็กๆ ก็ได้  ขอเล่าย้อนกลับถึงพยาบาลนิสัยไม่ดีคนนึง ขณะที่เขามาตรวจ แม่ผมได้ถามว่าลูกเป็นอะไร เขาพูดจาไม่ดีมากๆ ว่าลูกป้ากำลังจะเป็นบ้าเครียดและจะเป็นอัมพาต แม่ผมก็ยิ่งร้องไห้ใหญ่เลย ผมพูดไม่ชัด นึกแต่ในใจว่าถ้ากูปกติดีมึงคงไม่มีผีปากที่กล้าอย่างนี้แน่ ก็ได้แต่บอกแม่ว่าอย่าคิดมาก ยังไงๆ ผมก็ต้องหาย  พออาการดีขึ้นก็กลับไปรักษาที่บ้านต่ออีก 2 วัน จากนั้นผมต้องกลับมาทำงานที่ กทม.  แม่ผมให้ออกจากงานให้อยู่บ้าน เป็นห่วงเพราะผมอยู่คนเดียว ไม่มีใครดูแล ถ้าเกิดอะไรขึ้นอีกก็จะไม่มีใครรู้  แต่ผมก็ดื้อที่จะมาทำงานต่อ แม่และป้าก็เข้ามาอยู่ กทม ด้วย 3-4 วัน เพราะเขาไม่ชินที่จะอยู่แต่ห้องสี่เหลี่ยม เขาจึงกลับเพราะคิดว่าคงไม่เป็นอีกแล้ว  ที่มาของโรคหอบอารมณ์ 555+ 
 
ส่วนงานศพคุณตาผมไม่ได้ไปงานเลย  แถมยังทำให้คนอื่นต้องมายุ่งเรื่องของผมอีก ขอให้คุณตาไปอยู่ในที่มีความสุข สู่สุขคตินะครับ หลับให้สบาย ไม่ต้องห่วงอะไรนะครับ หลานคนนี้จะทำบุญไปให้
 
ช่วงที่เขียนเล่าเรื่องมันเหมือนจะร้องไห้เพราะคิดถึงแม่ว่าตอนนั้น เราทำให้แม่ร้องไห้อีกแล้ว สงสารแม่อะ 
 
เหอๆๆ  เล่าแต่เรื่องตัวเอง  เลยยังไม่ได้เล่าเรื่องคุณหมอพนมทวนเลย  ตอนนี้คุณหมอได้เสียไปแล้วเมื่อ 2 เดือนที่ผ่านมา ขอให้คุณหมอไม่ต้องกังวลอะไร ไปอยู่ในที่ที่มีความสุขนะครับ  แล้วผมจะทำบุญไปให้นะครับ  (อ่านต่อนะครับว่าเจอคุณหมอใจดีได้ยังไง)
 
 
Advertisements
ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s